Geheugensteentjes / K. O’riordan

Flaptekst:

Nell is 48 jaar en lijkt een perfect leven te leiden. Ze is een succesvolle vinologe, woont in een luxeflat in Parijs en heeft een geliefde die met haar oud wil worden. Tegelijkertijd is ze in zichzelf gekeerd, kwetsbaar en ongedurig. Sinds ze als zwangere zestienjarige Ierland verliet is ze nooit meer terug geweest, zelfs niet voor de begrafenis van haar moeder. Wanneer ze door een telefoontje uit Ierland gewaarschuwd wordt dat haar dochter in de problemen zit, weet ze dat het, na dertig jaar, tijd is om naar huis te gaan. Haar onvoorspelbare dochter Ali kan haar achterdocht nauwelijks verbergen, terwijl haar kleindochter Grace juist dolblij is met de komst van haar oma. En hoe moet Nell Adam inschatten, de vreemdeling die een ondoorgrondelijke rol speelt, maar die niet ongevaarlijk lijkt? Terwijl Nell probeert te ontrafelen wat er met Ali en haar gezin aan de hand is, moet ze ook in het reine komen met haar eigen verleden en de reden onder ogen durven zien waarom ze in al die jaren nooit terug naar huis is gegaan. Met de geheugensteentjes die haar moeder Agnes bewaard heeft, lukt het haar om de kwetsbare knopen te ontwarren die in de loop der jaren in de familierelaties ontstaan zijn

Recensie:

Er komen in elk mensenleven momenten voor waarin je terugkijkt en evalueert. Welke dromen kwamen uit, welke vriendschappen hielden stand, welke liefdes gingen verloren? Het begin van de menopauze blijkt voor een vrouw ook zo’n typisch moment voor reflecties te zijn. En niet zelden wordt die terugblik geforceerd door een dwingende gebeurtenis uit het nu. Voor wie zich wil kunnen verzoenen met de toekomst, is het vaak nodig eerst af te rekenen met het verleden. Zo ook in het verhaal van Nel. “Geheugensteentjes” tast op een heel gevoelige manier terug naar de emoties uit het verleden. Maar de aanleiding tot deze terugkeer naar haar jeugd ligt in de nieuwe evolutie in haar relatie en in de huidige problemen van dochter Ali. Draadje per draadje moet Nell het weefsel van haar gevoelens ontrafelen tot bij het prille begin, tot aan de zelfkant. Pas als ze haar eigen reacties en angsten leert begrijpen zal ze ook in staat zijn haar relatie met haar dochter uit het slop te halen.

“Geheugensteentjes” beschrijft op een aangrijpende, onverbloemde manier het moeizame proces dat een moeder terugvoert naar de tijd dat ze dochter was, om haar in staat te stellen haar eigen kind te leren begrijpen en waarderen.

Een heel herkenbaar traject, want ieder van ons sleept de vorige jaren achter zich aan. Sommigen wegen licht als zeeschuim, anderen dukken als een loodzware last op je. Maar al die ervaringen maken je tot wie je bent, en hoe je met je omgeving omgaat.

De negatieve herinneringen zetten ons vaak onder druk om iets per sé ànders te willen doen, béter (dat willen we dan zelf graag geloven). Maar niet altijd zien we de dingen zoals ze zijn. We kleuren veel in vanaf de kant langswaar wij kijken. En de tijd laat veel vervagen en -soms, als de herinnering té beangstigend is- zelfs helemaal verdwijnen. Om dàn de vicieuze cirkel te doorbreken waarin we onszelf hebben opgesloten, moeten we vaak door een heel pijnlijk proces heen.

Net die ontwikkelingsfaze wordt op een heel subtiele en meeslepende manier ontleed in dit boek.

*****

Affodil,
16/12/06

Uitgegeven bij: Unieboek bv,
                       Postbus 97,
                       3990 DB Houten
                       www.unieboek.nl

                       ISBN              90 269 8385 9 / NUR 340

Oorspronkelijke titel: The memory stones