Kroniek van een aangekondigde verbouwing (1)…

Maandag, 28/5:

De barkast staat nu in het bureel, bovenaan zijn de flessen vervangen door brood, koffie(-filters) en choco, onderaan staan koppen en borden. Vanavond de laatste keer mijn oude keuken gebruikt. Morgen alle toestellen afkoppelen (kookvuur is pas 2 jaar oud, maar ja, het oude hield het voor bekeken voor we keukenplannen konden maken). Bart neemt de frigo, de vaatwasser en het kookvuur, Tom de verlichtingen. Na het kamperen gaat de microgolfoven naar Venteke zijn werk want daar hebben ze er nog geen, maar eerst heb ik die nog nodig om afhaalmaaltijden in op te warmen.
Dinsdag 29/5:

Ik heb mijn diepvriezer volgestouwd met zelfbereide kant-en-klaarmaaltijden. Kan ik in de microgolf opwarmen in de periode dat de keuken hier op ‘t werk gesloten is. Maar tot half juli kunnen we op het werk nog warm eten. Ikke vrijdag zelfs in het VIP-restaurant op kosten van de grote baas  Nie mis, hé?

Vanavond dus de vloertegels definitief gaan bestellen en eens kijken voor muurtegeltjes voor de wc. Nu we de vloer in de hall en de wc er ook uitgooien en overal hetzelfde leggen, moet ik daar wel iets anders tegen de muur zetten want een bruin/grijze vloer met blauw/witte muurtegels…? 

Liese was totaal van slag toen ze de halfafgebroken keuken zag. Ze dacht dat er inbrekers geweest waren tijdens de vakantie of zo. Ze stond aan de grond genageld toen ze de ravage zag, ocharme. Maar toen ze hoorde dat moemoe van pepe een nieuwe keuken kreeg en dat het de bedoeling was dat alles nu kapot was, klaarde haar snoet op.

Donderdag 31/5:

De kasten zijn nu allemaal gesloopt, ook de ingebouwde kasten in de berging. Morgen heeft Venteke vrij, dan kan hij zich beginnen uitleven met de sloophamer. Ik weet al wat ik ’s avonds kan aantreffen: een vloekend manneke, want in dat éne stukje muur (eigenlijk niet veel meer dan een centraal punt waar 3 deuren draaien) zitten natuurlijk niet minder dan 4 verschillende schakelingen (waarvan 2 x 3-punts) van de verlichtingen in 3 vertrekken… De oorspronkelijke leidingen lopen allemaal over de grond en die van de keuken moet opnieuw in de vloer komen wegens in het vervolg maar een toog, dus kan je daar moeilijk de draden van bovenaf laten komen… Ik heb al 2 grote zaklantaarns van nieuwe batterijen voorzien + extra batterijen ergens goed bereikbaar in mijn bureel gelegd. 

Maandag 4/6:

Gisteren de keuken besteld. Levering voorzien tussen 10 en 20 september! We zullen dus het kookvuur maar terug aansluiten als de vloer ligt, want de pizza, friet en chop soy zullen ons eind deze maand al wel de strot uitkomen. En midden juli sluit de keuken op het werk, dus…

Vannacht niet kunnen slapen. En dan kan een mens in gedachten veel werk verzetten. Schakelaars plaatsen bijvoorbeeld. Of stopcontacten verdelen zodat de toestellen stroom hebben daar waar ze moeten werken.

De afvoer voor de oude dampkap en die voor de droogkast zijn nu vrije toegangen voor evt. toevallige passanten van klein formaat. Zodat vannacht ineens een race bezig was op zolder. Mininageltjes die de hele lengte van het huis aftikten. Hopelijk is het de kleinste maat (muizen) want als het een maatje méér mag zijn, ga ik niets meer zoeken boven.

Vrijdag was Venteke thuis en die had zich ’s middags bediend van de zelfgemaakte fricandon. De halve kilo die nog restte, stond ’s avonds nog vredig op het bureau dat als eettafel dienst doet. Terwijl ik me omkleedde, nam ik me voor hem naderhand in de frigo te zetten. Wat ik onmiddellijk weer vergat toen ik op appel geroepen werd. Omdat we tijdens de vakantie hooguit 2 keer uit eten geweest zijn, wilden we nu het begin van de werken “feestelijk” inwijden met uit eten te gaan. Bij thuiskomst raar tafereel: geen Nicky, geen Floor om ons te verwelkomen aan de voordeur. Tiens, tiens! N. lag in de zetel met de oortjes zedig tegen het hoofdje geplooid en ogen zo groot als taartschotels. F. was druk bezig met drinken, drinken, drinken, … Miljaar! Die fricandon! Ja, ja, de afwas stond er nog. Wat ze niet opgekregen had, lag ’s morgens op zolder in een prop rotswol verpakt. Die kunnen we nu dus ook op de container gooien… Dat zal wél gepiekt hebben. Geen wonder dat ze emmers kon leegdrinken zonder opkijken…

Als je in de berging (of wat ooit de berging was) één keer met een voorhamer op de vloer mept, zijn alle tegels ineens los. Hemels! Zelfde oefening in de keuken is het vagevuur, want daar komt alsnog geen beweging in en dan is de hall logischerwijze de hel, want dat zijn heel harde, heel dikke Bretoense tegels die rechtstreeks in de mortel gelegd zijn… Stof genoeg voor nog meer straffe verhalen, dus…