Kroniek van een aangekondigde verbouwing (3)…

We hebben het absolute dieptepunt bereikt, de bodem geraakt. Nóg dieper en we worden van de kaart geveegd. Het kan nu enkel nog beter worden…

De laatste kruimel chape is van de fundering geschraapt. Als we nog dieper gaan, zakt de hele zwik waarschijnlijk met een zucht in elkaar. Dieper kàn wel, maar is zeker niet aan te raden. We hebben de ingewanden van het grootste deel van het huis blootgelegd en om heel eerlijk te zijn: als je de knopen in die ingewanden ziet, krijg je zelf buikkramp. Vooral op het moment dat je beseft dat het nu of nooit is om de kolieken te doen stoppen, de onbegrijpelijke reflexen eindelijk in kaart te brengen, de nodige bypassen te steken en al de verouderde apendixen te amputeren.

Bij gebrek aan verdere afbraak zijn we dus begonnen aan de heropbouw. Zoon Tom was al vroeg van de partij om de elektrische schakelingen te doorgronden. Wie daar bij ons aan uit kan, is een krak. Wat de aannemer 31 jaar geleden allemaal klaargestoomd heeft, grenst aan het onwaarschijnlijke. En dat allemaal zonder ook maar 1 stip op papier te zetten, dus is het nu aan ons om te gissen, te testen en te raden waar sommige draden ooit voor kunnen gediend hebben of voor bedoeld waren. Als je al de minuten aanéénrijgt die we met ogen als reuzenschotels naar mekaar hebben staan staren in diep ongeloof, dan kan je op die tijd al een ferme pak friet met een curryworst opschransen. Bij de sloop waren er bovendien ook nog wat draden beschadigd wegens (te) goed verstopt in de chape en die moeten vervangen worden.

Tegen gisteravond was het operatieteam het er over eens dat een harttransplantatie misschien nog het beste zou zijn, dus wordt de schakelkast binnenkort van de muur gehaald en vervangen door een nieuwe waar we voor eens en voor altijd (hopen we) duidelijk op gaan aangeven welke stoppen voor welke leiding dienen, waar de verlichting allemaal mooi bij mekaar zit en daaronder (of daarboven, maar in elk geval ook mooi gesorteerd) alle stopcontacten. Waar verzorgde, leesbare klevers onomstotelijk aangeven welke zekering je moet uitschakelen om een kroespermanentje te vermijden als je bepaalde contacten raakt. En dan ga ik daar een mooie fotoreeks van maken. Wie tekent er de dag van vandaag nog plans? Dat deden die gasten 31 jaar geleden al niet…

Er rolden trouwens nog meer lijken uit de kast. Zelfs een volslagen leek als ik weet dat je gegalvaniseerde buizen niet plooit. Heb ík ooit als kleuter opgevangen bij mijn grootvader die loodgieter/elektricien was. En dat is in mijn kinderbreintje blijven plakken als een tuttefrut. Blijkbaar zijn ze dat aan de loodgieter van de aannemer destijds vergeten zeggen. Met het gevolg dat we nu de kans moeten aangrijpen om de leidingen te vervangen die bijna doorgeroest zijn…

De chaper komt tóch deze week. Voor dezelfde prijs als wanneer hij tussen 18/6 en 4/7 zou gekomen zijn. Dus kunnen we -als hij met “deze week” niet vrijdag bedoelt- waarschijnlijk in het weekend egaliseren. Dan is de grootste vuiligheid toch bestreden.

Als dié planning klopt kan het weekend erna het metsen van de muren beginnen.Dan gaan we eindelijk een beetje een idee krijgen van de nieuwe structuur. En hebben we tenminste iets om de nieuwe stopcontacten en schakelaars in te bevestigen, want nu lijkt het huis wel een raar kunstwerk met al die kabels over de vloer en vanuit het plafond.En intussen kunnen we beginnen vloeren ook.

Al 3 weken bezig en we zitten nog steeds op schema! Joehoe!!!

O ja, ook dàt nog:

- ik had veel mooie voorbereidingen getroffen op de sluiting van de keuken op het werk. We zouden die maand overbruggen door huisbereide diepvriesmaaltijden op te warmen in de microgolf. Nu de zekeringen voor de diepvries al tot 2 keer toe god-weet-hoelang uitgeschakeld zijn geweest, zal ik alles morgen maar in grijze vuilzakken aan de straat zetten voor de vuilkar.

- zaterdag bij schoonmoeder een paar machines was gedraaid. Omdat het weer er niet echt betrouwbaar uitzag, besloten we de droogkast in de garage toch maar zodanig te manoeuvreren dat ze kon dienen. Maar die zag dat niet zitten en heeft waarschijnlijk de geest gegeven.

- ik heb al een paar weken last van een onnozelaar die volautomatisch onzin komt posten bij één bepaald blogje. Omdat ik helemaal geen behoefte heb aan de rommel die hij/zij te koop heeft, heb ik maar terug de code ingevoerd bij de reacties. Een beetje lastig voor mijn bezoekers maar ik kan niet blijven blauwe pilletjes opvegen…