Herrijzenis (2)…

Of de werken stilliggen? Nee, hoor! Het bloggen en kronieken was er wel even bij ingeschoten, maar de wederopbouw gaat verder.

Vorig weekend hebben onze jongste zoon Bart en ik ons over de vloer gebogen, letterlijk en figuurlijk. Wat mijn inbreng betreft, die bleef hoofdzakelijk beperkt tot het mengen van de tegels (altijd uit 5 verpakkingen dooréén gebruiken, heeft de meester gezegd) en aanslepen. En zo’n maxen van 60×60 sléép je op het einde van de dag! Mijn eigen uitleg over heffen en tillen heel bewust toepassend, heb ik mijn rug goed gespaard, ten koste van mijn dij- en armspieren, maar misschien krijg ik er daardoor weer een beetje strakheid en model in… Morgen en zondag spelen we verder met de blokken.

Onze eerstgeborene Tom was heel secuur bezig met het inslijpen van de kabeldoorvoeren en de holten voor de contactdozen. Veel pas- en meetwerk, dat hij uiterst nauwkeurig doet. Daarna de draden trekken en morgen kan hij dus de stopcontacten en de schakelaars beginnen plaatsen (ten minste al ten voorlopige titel, want die moeten nog wel even terug los voor het bezet- en schilderwerk maar dan kan de stroom tenminste overal terug aan). Ik heb wel plechtig moeten beloven niet meer op het onverwachts met mijn fototoestel achter hem aan te sluipen. In een onbewaakt ogenblik wilde ik die knusse samenwerking vastleggen voor het nageslacht, maar ik had de flits vergeten afzetten. Net toen die afging, pakte Tom een kabel vast. Het beeld was fel bewogen en de tekst niet voor publicatie vatbaar… Nog zo een frats en ik zit zonder elektrieker, denk ik 

Intussen was Venteke met een aan razernij grenzende energie de tuin te lijf gegaan. Die was met dit groeizame weer precies gedecimeerd. Nu hij er niet alleen met een splinternieuwe grasmaaier, maar ook met de haagschaar en de bosmaaier doorgeraasd is als een regelrechte Tarzan, zie je maar eerst weer de juiste afmetingen. Ik heb af en toe wel wat gebroebel gehoord tussen het struikgewas, maar een echte kreet zat er ’s avonds niet meer in. Tenminste in de tuin is de toestand min of meer genormaliseerd. ‘t Zou zo eens weer moeten worden om buiten te zitten na gedane arbeid…

En tussendoor… ? Heb ik in mijn ouwe dagen van Bart geleerd hoe je in een wasserette te werk gaat. Om commentaar over water- en energieverbruik naast de deur vóór te zijn (en omdat mijn droogkast pas gisteren weer tekenen van leven gaf) heb ik mijn stapel vuil goed in de auto gezwierd, de bank overvallen voor genoeg muntstukken voor ‘t geval de wisselautomaat -indien aanwezig- niet zou werken en een goed boek uitgekozen. Als ‘t niet zo duur was, zou ik het nog doen. Mijn leesdip is gekrompen in de kookwas…