Verhuisd…
Ik ben eruit getrokken. Na 648 dagen op mijn vorige stek wou ik wel eens wat meer van de blogwereld zien en dan vooral van de layoutmogelijkheden. Want na bijna 2 jaar heeft een mens wel wat bij mekaar geschreven van uitéénlopend alooi.
En dus is affodil op haar lappen, ze trekt de wereld in, ze is er vanonder,… Hopelijk krijgt ze al haar bagage in haar rugzak, want het blijft natuurlijk ook voor mezelf een geschreven fotoalbum van het leven volgens mij…
In het begin zal het natuurlijk vooral zoeken zijn in al die nieuwe kasten en laden om de trucjes van het huis te vinden. Als het bij aanvang dus af en toe flink rommelt, dan ben ik gewoon even blond bezig. Niks van aantrekken. Komt wel goed. Hoop ik…
En nu ga ik beginnen in- en uitpakken. Ginds de oude stukjes en hopelijk ook de reacties ophalen en hier een plaatsje geven. In hokjes. Als het effe kan graag in de goeie volgorde. Zodat de kat haar jongen terugvindt…
Wie wil meelezen is welkom. Wie wil meepraten ook. Al heb ik wel het liefst dat ik weet wie er aan het woord is.
Je volgeling heeft de weg gevonden. Veel succes met je nieuwe “woonst”. Het ziet er alleszins heel netjes uit.
Dat oogt meteen een heel pak frisser!
Welkom! Welkom! Welkom!
Blij jullie hier terug te zien. Het was even goed nadenken of ik al die verhuisactiviteiten er wel voor over had, maar op het einde van de rit is het onderhand toch ook een stukje van mijn leven dat ik er in terug kan lezen. En het oversassen is gewoon een goeie aanleiding om alles eens te herlezen. Het zal dus ook niet op 1-2-3 gedaan zijn…
Eén en ander zal voor nieuwelingen misschien een beetje onbegrijpelijk overkomen (als er al iemand de moeite neemt om terug te gaan lezen) maar er zaten toch stukjes bij die ik niet kon achterlaten. Vooral om de leuke reacties, dan. Zo narcistisch ben ik ook weer wel.
Hier zit je nu!
Welwelwel.
Succes met je nieuwe behuizing.