The world according to affodil

Affodil leest Mankell (4)…

Gepost in Affodil leest..., Dagdagelijks door affodil op 19 juli, 2008

Ik ben al van zeven uur aan de slag en heb er een heel drukke voormiddag opzitten. Het is nu ongelooflijk stil op de campus en ik ben er op mirakuleuze wijze in geslaagd een broodje te bemachtigen voor de lunch. Na twee vergeefse pogingen geraakte ik eindelijk weg.

Terwijl ik het wegkouw, lees ik het laatste stuk van Tea Bag’s verhaal. Van het verhaal van de beide andere meisjes. Het is het verhaal van duizenden mensen die in een ultieme poging om te bestaan wegvluchtten uit wat ze dachten dat hun vertrouwde omgeving was. Weg, naar een omgeving waarvan ze zich de schaduw eigen maken. Een omgeving die in het beste geval onverschillig is en waar ze zich langs de rand van het licht bewegen. Wachtend op het moment dat iemand hen zal komen zeggen dat ze voortaan mogen bestaan.

Met de volgende tags:,

2 reacties

2 Reacties

Schrijf je in op reacties met RSS.

  1. thea said, on 21 juli, 2008 at 8:37 pm

    Ik moet er even aan wennen hoor, je blogje ziet er heel anders uit dan ik gewend was.
    Helaas heb ik niet al te veel tijd om te lezen nu, dus ik kom later wel terug.
    Groetjes in elk geval.

    Beantwoord
  2. zapnimf said, on 25 juli, 2008 at 9:07 pm

    Ja, Thea, zo kan ik het ook ;-)

    Zolang je je maar niet mank leest, Affodil!

    Beantwoord

Reageer