Die éne hete zondag in 2008…
Hopelijk wordt dit niet de aanduiding voor gisteren in de geschiedenisboekjes.
Vrijdagnamiddag begon er al een beetje op te lijken, het was zalig om buiten te eten en nog een tijdje na te tafelen op het gazon. Zaterdag kondigde zich somber maar klam aan (om 6u met de hondjes gaan wandelen en toen was het al 17°) en hield dat vol tot in de late namiddag alle boodschappen gedaan en afgeleverd waren en toen was het hoog tijd om de plannen te herzien voor zondag.
Eerste wapenfeit van de dag bleef de afspraak om te gaan fitnessen en daarna een wandeling met onze 2 boeven. Toen kwam Venteke op het onzalige idee om te bbq’en. Onzalig, omdat ik bbq’s eigenlijk vermijd net omdat Venteke er geen fan van is. Onzalig, omdat het intussen bijna sluitingstijd was voor die paar winkels waar geen vakantiebriefje in de uitstalramen hangt.
Bij de bakker dichtbij het fitnesscentrum kon ik nog net de allerlaatste pistollekes op de kop tikken én een doosje lekkers voor bij de koffie. De slager op de hoek had het al voor bekeken gehouden en die verderop was intussen voorgoed met vakantie en zijn plaats was ingenomen door een kruidenier. Had ik toch nog broodbeleg voor ’s middags en zo kocht ik meteen tijd om onze diepvries te overvallen en nog tijdig één en ander te ontdooien tegen ’s avonds. Rauwkost was ook geen probleem en drank ook niet.
Wat wél nog onze culinaire plannen kon doorkruisen was de kwestie van de gasvoorraad. Wij hebben namelijk een bbq op gas. En ik kon me voor de drommel niet herinneren of de laatste gasbonbonne vorig jaar nog veel gebruikt was. Een lege fles stond er nog maar die kon ik gezien het tijdstip niet meer gaan omruilen voor een volle reserve. Vingers gekruist en de elektrische grill in de aanslag, dus. Maar er was nog ruimschoots genoeg gas. Zelfs een banaan met chocolade en amandelschilfers had nog gekund, maar dan had ik misschien best nog bananen gekocht ook… Improvistie alom dus.
Net als de namiddag, want het plan om onze stal op wielen eens uit te mesten en er terug een soortement auto van te maken heb ik laten varen tot de temperaturen ietsje werkzamer zijn. Misschien vanavond…
In de plaats kwam een bezigheid waar ik al een tijdje mee in mijn hoofd liep, maar waar ik uitgerekend het weer van gisteren bij nodig had. Grote plastic teil op het gazon, emmer warm water, dan nog aanvullen met koud, een stuk vooroorlogse sunlightzeep en een washandje erbij en dan… boefjes vangen!!! Om Floor te fatsoeneren heb je om te beginnen nodig: 1 baasje die weet hoe hij een hond met een handvat (harnasje) moet controleren, een vrouwtje om het washandje en de zeep te hanteren en die intussen probeert hondje rustgevende woordjes in te fluisteren. En tot slot een tube wondhelende zalf om de enorme schrammen op vrouwtjes dij te ontsmetten en verzorgen, want zo rustgevend vond Floor al dat gefezel toch niet. Gelukkig is Nicky van een ander kaliber. Die wist intussen wat haar te wachten stond, maar kwam bij onze eerste aansporing zelf naar de teil geslenterd en liet zich gewillig in het water zetten, inzepen en spoelen. Ze was zelfs zo galant om eerst een paar meter van ons af te gaan staan om zich uit te schudden.
Intussen stond ik ver aan mijn kookpunt met de zon op mijn rug en besloot ik mezelf op wat koelte te tracteren. In de fitnesszaal en bij de bakker had ik al vol jaloezie naar de superkorte kopjes van een paar dames gekeken. Tegen de late namiddag kon ik de lokroep van de tondeuze niet meer weerstaan en ben ik naar mijn oude voorkeur teruggekeerd: een coupe Seaned O’Connor. Die kam kan alvast uit mijn sporttas…
En ja, Zabrila, ik had je vraag al voelen aankomen 
.
Ik had ‘teil’ gelezen als zeil. Dacht ik een fractie dat je bijgod ging zeepschuiven op een zeil in je tuin. Iets wat ik niet meteen associeer met jou.
Op zulke dagen telt hier maar één ding : schaduwzitten en dan niet bewegen, tenzij om een blad om te draaien (of de laptop op schoot)
Zo’n kort geknipt haar, dat moet aangenaam fris zijn deze dagen. ‘k wou dat ik een kop had voor zo’n kapsel.
héhé… waar is de foto?
@ zapnimf:
Daar onderschat je me toch, hoor. Heb wel gekkere dingen gedaan in mijn leven.
@ Madame:
Het is vooral het feit dat er geen klitten haar in je nek en tegen je gezicht plakken van het zweet. Want ééns de haren gekortwiekt, blijft 28° toch 28°. Maar je kan natuurlijk voortdurend onder de douche lopen zonder telkens uren met je weerbarstige haar te moeten vechten…
@ zabrila:
Ik had wel verwacht dat je daar om ging roepen. Dus even geprobeerd of zo’n zelfportret wel zou lukken. Moest er wel mijn bril voor ophouden, want anders kon ik het schermpje niet zien…
Merciekes, Dilleke! Ge hebt inderdaad geen kam meer nodig!
Dat scheelt een slok op de borrel bij het haarkammen ’s morgens. Lekker fris koppie, in ieder geval.
Gisteren stak ik ook de brand in de BBQ. Toen mijn madam en ik gegeten hadden, werden we getrakteerd op een immense onweersbui. Belgian summer…
Ik heb lang mijn haar ook héél kort gedragen, maar nooit zo kort als jij- ‘t is inderdaad een ontzettend gemakkelijk kapsel, maar je hoofd moet er wel een goede vorm voor hebben (zoals Sinead O’Connor), dat zal je ook al gemerkt hebben bij kale mannen.
De acteur Patrick Stewart bv. heeft bv. een mooi gevormd hoofd.
Een klein rond hoofd, een dik rond hoofd met een afgeplatte achterkant is niet zo mooi kaal.
Mijn lieve vriendin verloor onlangs al haar haar door de chemo!
Om zich voor te bereiden had ze zich een coupe zoals die van u laten scheren, maar zij stond er echt niet mee, vooral omwille van de vorm van haar hoofd – iets wat je normaal niet ziet vanwege het haar.
Nu de chemo achter de rug is en het haar terug begint te groeien kan het voor haar niet snel genoeg gaan en ik kan het best begrijpen.
Niet voor niets zeggen ze het in het Engels “her hair was her crowning glory”.
Mijn piereverdriet daarentegen is allesbehalve dat – kort of lang!
Ik heb slechte genen langs vader èn langs moederskant. Mijn tante draagt al een pruik sinds ze jong was.
Geniet nog van het zonnetje dan doe ik het ook!
Groetjes!