WW op het WWW (1)…

30/06/09

De knoop is doorgehakt, de kogel is door de kerk, de beslissing gevallen en de nagels met koppen geslagen: ik ben weer ingeschreven bij WW. Van de koe haar horens ben ik maar afgebleven, want haar forsere helft liep ook in de wei en daar wil ik geen ambras mee. Als die mij omver loopt heb ik serieus wat maatjes minder, maar ik doe het liever op een andere manier.

Met een startgewicht van 77,5kg, maatJE 46 en -20kg als streefdoel weet ik wat me de volgende maanden te doen staat. De cursus in Burcht is weggevallen, de keuze ging tussen Zwijndrecht en Beveren en omdat ik me (in de winter al helemaal niet) met de fiets naar de bijeenkomsten zie rijden, is de keuze gevallen op de grootste parkeerplaats. Verder waren uur en dag dezelfde en de coaches allebei onbekend, dus…

Het systeem is ten dele gekend, maar er zijn toch weer een paar (volgens  mij wel practische) veranderingen. Het ceremonieel van de opstart is ook nog hetzelfde: wegen, vragen beantwoorden, points uitrekenen en kijken of ik geen bekenden in de zaal zie. Niet zo, maar omdat het allemaal gelijkgestemden zijn, ben ik toch al binnen de vijf minuten aan het kwetteren met een paar mensen.

De vergadering staat in het teken van -hoe kan het anders- de vakantie met al haar verleidingen en oportuniteiten. Voor mij is dat nog de ver-van-mijn-bedshow, want ik heb nog 3 maanden tijd om koffers te pakken. Hopelijk met toch al iets kleinere maatjes, dan kan er wat meer mee…

 

1/07/09

De eerste dag en ik moet me nog wat organiseren. Hoewel ik al grotendeels weet wat ik in huis moet hebben, moet ik ook nog de kans krijgen om boodschappen te doen. Met gevulde avonden en autoloze middagen is een omschakeling niet altijd even evident en in het weekend al vanalles in huis halen voor halfweg de week bij dit weer al evenmin. Even improviseren, maar daar zijn we altijd al sterk in geweest, dus geen alarmfase rood. Een onvoorziene lange avondwandeling met de kids levert welkome bonuspunten op, want zaterdag moeten we gaan chinezen met mama. Ik heb wat gespaard en wat gekregen en heb al een aardig pointsspaarpotje voor het weekend.

 

2/07/09

Nu begint het echte werk. In de namiddag boodschappen gedaan en mijn wagen volgeladen -nee, niet met oude wijven- met groenten, fruit en alles wat tegenwoordig comfortpluspunten oplevert. Dat wil namelijk zeggen dat ik daar voor weinig méér dan de portiepunten eens aan mag doorknabbelen zonder af te wegen. Dàt noem ik nu een verandering ten goede! Ik kan niet overal en altijd een weegschaal op mijn rug binden.

Het kleffe weer heeft alvast één groot voordeel: ik stik van de dorst, dus mijn dagrantsoen water is tegen de middag al bijna op. Geen gepuf omdat ik “nog zoveel moet” maar uitkijken waar ik de voorraad zo snel mogelijk kan aanvullen en tegen ’s avonds is het meeste verdampt, dus met de nachtelijke plaspauzes zal het ook wel meevallen. Die van mij toch, die van Floor komen nog altijd even ongelegen. En ze duren soms héél lang. Vannacht heb ik een vol uur staan wortel schieten terwijl madam in het veld naar Frank Dewinne stond te kwispelen…