Een liefdeshistorie…

Ze tuurde dromerig door het raam en merkte nauwelijks de jonge merel op die vlak voor haar neus op het terras met een regenworm zat te spelen. De zon maakte speelse vlekjes op de tegels, maar ze had er geen aandacht voor. Ze bladerde terug in haar herinnering naar de pagina van hun eerste ontmoeting.

Ze was nog niet zo heel lang bij haar nieuwe familie in huis en ze verkende wat schuchter de buurt. Hij was ook nieuw en kwam haar van de andere kant tegemoet. Niet echt een adonis, maar een blonde punker met een weerbarstige kam en brutale ogen, een beetje schonkig en met een klein nukkig kopje. Zij liep hem op zo hoog mogelijke benen voorbij maar draaide toch met haar kont en uit de hoeken van haar ogen probeerde ze te schatten hoeveel indruk ze op hem maakte.

Een paar weken lang herhaalde zich dit spelletje bijna dagelijks als ze na de middag bij “de oudjes” naast de deur ging buurten. Hij, zijn verlegenheid wegmoffelend achter een masker van branie en zij, playing hard to get. Maar alletwee met vlinders in de buik…

Ze konden natuurlijk niet eeuwig zo doorgaan en toen ook de andere boys uit de buurt belangstellend rond haar begonnen te draaien, stak hij zijn stoute schoenen aan en vroeg haar mee uit. Ze liepen stilletjes naast elkaar in de kant van de weg en wisten niet goed wat te zeggen. Maar toen een auto rakelings langs scheerde en hij haar met een bezorgde duw in de graskant deed belanden kwam het tot een speelse schermutseling. De eerste van vele die zouden volgen in de jaren erna.

Ze bleven elk in hun eigen huis wonen maar iedere gelegenheid was goed om elkaar op te zoeken en te knuffelen. Soms kwam hij bij haar op bezoek om in de tuin van haar huis op het gazon wilde spelletjes te spelen. Haar stiefzus stond er dan jaloers op te zien en verstoorde vaak hun idylle met haar nurkse tussenkomsten. Maar daar stoorden ze zich niet aan. Ze hadden enkel oog voor elkaar. De andere aanbidders maakten geen schijn van kans, hoe vaak ze ook langs kwamen om haar het hof te maken.

De afgelopen weken had ze vaak vergeefs op de uitkijk gestaan. Geen teken van leven van haar blonde rocker. Zou dat wulpse geval in het huis naast hem…? Maar dat kon ze niet geloven. Hij, haar ontstuimige held, zou haar nooit ontrouw zijn.

Gisteravond had ze samen met haar stiefzus en hun vrouwtje een blokje om gewandeld. Toen ze zijn huis naderden zag ze hem staan bij het hek. Zijn vrouwtje veegde de goot en hij stond er bij te kijken. Wat zag hij er mager uit. En zijn ogen stonden zo mat. Hij was duidelijk ziek en zijn ooit zo sterke pootjes stonden heel raar.

Toen hij haar opmerkte wilde hij zich eerst verbergen achter een struikje maar zijn liefde was hem te sterk af. Hij  strompelde naar haar toe en drukte zijn neus in haar pels. Met een schok realiseerde ze zich dat hij wel heel erg ziek moest zijn. Ze draaiden wat onwennig rond elkaar en bleven met hun zwarte neusjes tegeneen lange tijd diep in elkaars ogen kijken. Toen likte ze teder zijn gezicht en draaide zich om. Stiefzus kwam dichter bij hem en deed voor één keer niet schamper, maar drukte ook even haar neus tegen zijn oor.

Toen waren ze naar huis gegaan. Ze had lange tijd liggen zuchten en was in slaap gevallen met de gedachte dat dit misschien wel de laatste keer was dat ze de liefde van haar leven had gezien…