Romantisch…
Een gesprekje tussen de ukken (relaas van mam):
R: ‘Ik ben op R., maar hij heeft gezegd dat ik voor hem niet besta… We hadden ruzie maar ik weet niet meer waarom!’
L: ‘Oh dat is niet leuk, misschien moet je hem een briefje schrijven… Ik heb met V. nog geen ruzie gemaakt, hij heeft groene ogen, wist je dat mam… Ik heb erin kunnen kijken gisteren want hij zat steeds omgedraaid.’
R: ‘Ok dan…zucht…een briefje…’
Tijdens het eten: L: ‘Zeg, die R. van u, is die romantisch?’
R: ‘Mja, valt wel mee, hoor!’
En ‘Mam’, enigszins verbaasd, zit zich af te vragen of ze dit wel goed gehoord heeft…: ‘romantisch’ begot, 5 en 7 jaar!!!
Gewoon lief en schattig!
zeezicht
10 september, 2009 op 8:19 pm
Kom Dilleke, zeg nu niet dat jij vroeger niet op een jongen viel. Ik moet zo ongeveer dezelfde leeftijd geweest zijn, vijf of zes en ik weet zelfs zijn naam nog: Peter Gallagher ! Of het wederkerig was weet ik echt niet hoor
– Ardense groetjes,
bojako
11 september, 2009 op 6:48 am
Bo’ke, ik zat op een nonnekesschool en daar mochten geen jongetjes komen. De enige jongetjes die ik kende waren de vele neefjes en zoontjes van met mijn ouders bevriende koppels. En die kende ik te goed om er een stuiver voor te geven. Die dienden alleen om mee te voetballen en te vechten…
affodil
11 september, 2009 op 7:09 am